hata

Hata yaptığını kabullenmek cok zor, kendi hatalarını es geçip diğerlerinin hatalarıyla kafanı sürekli meşgul etmek çok kolay. Ben hata yaptım hem de bi sürü. Geri dönülmez değildi hiçbiri zaten çoğu kendime zarar veren cinstendi. Bir sürü hata yaptım. Bir sürü üzdüm kendimi. sinirden patlayacak hale geldim. Bana bi yararı olmadı bunun. Ama hala yapıyorum saçma sapan şeyler. Eskisi kadar değil belki ama yapıyorum ve her hata yaptığımda eğer farkına varırsam üstünde düşünüyorum, farkına varamıyo insan her zaman, farkına varmak da istemiyorumdur belki de :) İnsan kendini oyle güzel kandırıyor ki. Her söylenene hayır öyle değilim, hayır ben yapmadım... kandırıyorum ben de kendimi. Ama en azından biliyorum artık bunu önlem alabilirim kendimce, düşünebilirim. Anladım bugün de niye, hala hayattayım: yaptığın yanlışları düşün ve bunun çözümünü bul. Boşuna yaşamıyoruz, her gün yaşadıklarım her gün bulunduğum mekanlar, olan olaylar birbirine bağlı. Bu bağı farket sebepleri ve sonuçları düşün. Zihninin sana oynadığı oyunlara kanma. Kendi tuzağına düşme...

Beş yaş çocuğu

Kişinin kendini bilmesi gibisi yok. Bencil insan başkasına değil de kendine yapar en büyük bencilliği. Kendini ulaşılmaz bi dünya olarak görür, herkes ona tapmalı herkes onun için çalışmalı, ona köle olmalı. Üç gün önce tanıdığı adamı baş tacı eder de çok eski bi dostuna yüz çevirip rafa kaldırır, eskisinin hükmü kalmamıştır, yeniler allayıp pullar ya onu taze taze. Kalırsın bi gün tek başına Selim, bir tek yandaşın kalmaz bu hayatta arkadaş bile demiyorum yandaş diyorum kaldı ki dostun postunu bile bulmazsın. Yazık sana... Kişi kendini bilmeli, ölçüp tartmalı. Ama nerde sende o cesaret be Selim, küçücük kalmışsın, hep boyle kalmazsın umarım bi gün biraz bile olsa büyürsün. Beş yaş çocuğu olmazsın ömrün boyunca. Yazık sana...